Buitenmens Coaching

Blogs




Genadig naar jezelf leren kijken

Genade...een begrip waar ik mee opgegroeid ben vanuit mijn christelijke opvoeding. En nog steeds is het onlosmakelijk verbonden met het grote geduld dat God met me heeft. De wetenschap dat ik bij Hem altijd weer op mag staan. Maar sinds een tijdje heeft het nog meer waarde voor mij gekregen. Ik besefte namelijk dat ik totaal niet genadig naar mezelf keek! Ik had er veel last van, iedere keer als ik een fout maakte of te maken had met afwijzing. Het drong diep tot me door hoe bevrijdend het zou zijn als ik ook wat meer geduld met mezelf zou hebben en wat vergevingsgezinder zou worden naar mezelf toe! Met kleine stapjes en met vallen en opstaan ben ik dit aan het leren. Ik kan wel zeggen : ik kan jullie dit allemaal aanraden! Het werkt bevrijdend en zorgt ook voor een beweging naar buiten toe: ik voel meer geduld naar anderen toe. Wauw. Dus mocht je vandaag je werk niet af krijgen, weer teveel snoepen, iets te lang netflixen of te kribbig tegen je kids doen...relax; morgen is er weer een dag!

Read more

Facing the storm

Daar stonden we dan.....onze laarzen in het zand, overweldigd door het loeien van de wind, het water dat tegen de keien beukte en de regen die in ons gezicht sloeg....een magisch moment als je het mij vraagt......Niet lang geleden gebeurde er iets waardoor alles op zijn kop werd gezet. Voor haar een hele stormachtige periode. Als hulpverlener kan ik de storm niet laten verdwijnen, al zou ik dat soms zó graag willen! Maar zou ze hiermee écht geholpen zijn? Ik denk alleen op korte termijn. Wel kan ik helpen haar sterker te maken, zodat zij rechtop kan blijven staan, door te kijken naar welke krachtige eigenschappen en hulpbronnen ze heeft, die zij als anker kan gebruiken, ook bij de stormen die er nog zullen komen. Haar helpen erop te vertrouwen dat ook deze storm voorbij gaat...

Samen hebben we ons toen heel bewust naar de wind en regen toe gekeerd.....Kiezen om stormen in je leven in de ogen te durven kijken vergt moed. Ontdekken dat je kunt blijven staan, ondanks alles...dat geeft hoop! Welke stormen heb jij al doorstaan, of misschien zit je er middenin? Hoe blijf jij staande? Wat is jouw anker?

Read more

Aanlegsteigers

Tijdens jouw (professionele of persoonlijke) tocht heb je soms een 'aanlegsteiger' nodig; een plek waar je op adem kunt komen, op kunt warmen en medereizigers kunt ontmoeten waar je je verhaal bij mag doen. Gek genoeg weten we vaak wel dat ze in de buurt zijn, maar we jakkeren nog maar even door, zoeven er zo voorbij. Totdat jouw tocht teveel gaat vragen van je en er even geen steiger meer in de buurt is. . .

Hoe is dat momenteel bij jou? Klauter je net, opgeladen en wel, van een steiger af, of ben je er al een paar voorbij gezoeft? Hoe zien jouw 'aanlegsteigers' er eigenlijk uit? Hoe kun jij daar optimaal gebruik van maken?

Misschien ben jij ook wel zo'n plek voor iemand, waar hij of zij zichzelf mag zijn en op adem mag komen. Ben je je daarvan bewust? Ik ben van mening dat deze plekken van levensbelang zijn. Zelf merk ik dat ik echt meer lucht in mijn longen voel, meer ruimte in mijn hoofd en meer zin in mijn leven krijg nadat ik even aan heb gemeerd. Voor mij kan dat betekenen dat ik 1 of 2 dagen mijn agenda leeg maak, ga praten met een zus met wie ik makkelijk level of mijn meditatieplekje in huis opzoek waar ik God zoek en mezelf hervindt. Dat is voor iedereen anders. Als het maar een plek is waar je even niets hoeft en echt weer kunt gaan voelen hoe je nu eigenlijk in je vel zit. Denk niet te ingewikkeld: het moet een steiger zijn die makkelijk te bereiken is! Ik wens je toe dat het aanmeren bij deze steigers een vaste gewoonte wordt in jouw dagelijks leven. Laat me eens weten hoe jij dat doet!


Read more

Verlangen dat het weer gaat stromen'

Hoor je dat?" vroeg ze terwijl ik mijn oren spitste. Ik hoorde water stromen ja. Heel zachtjes. "Dát is wat ik zo graag wil; dat het weer gaat stromen in mij, dat dat dode passieve gevoel weggaat en er leven en beweging komt!". Ze slikte even en voor het eerst zag ik een lichtje in haar ogen. Even ervoer ze iets van dat leven. Ik besefte dat dit antwoord niet alleen maar een antwoord op mijn vraag was, maar een eye opener voor haarzelf was die diep vanuit haar ziel kwam. Een paar minuten geleden had zij naast het wandepad een stilleven had gemaakt van hoe doods ze zich al lange tijd voelde, na het verlies dat ze had geleden.

Het raakt me telkens weer als ik zie hoe de natuur gebroken mensen kan helpen heel dichtbij zichzelf te komen en weer opnieuw iets van hoop en verlangen te ervaren. Een eer dat ik daar getuige van mag zijn!

Read more

'A crack in everything'

Vanmorgen weer opnieuw mogen ervaren hoe wáar deze uitspraak is. Toen we vanmorgen tijdens een coachwandeling het afgelopen jaar van de vrouw met wie ik wandelde onder de loep namen, moest ze concluderen dat het meest pijnlijke moment van 2020 haar ook in beweging had gebracht. Ze heeft écht leren loslaten. Haar verdriet heeft haar zelfs weer nieuwe levenskracht doen ervaren. Hoe tegenstrijdig, maar mooi is dit; dat schaduwdagen júist ook weer voor zon kunnen zorgen! Dit zie je in de natuur ook veelvuldig: bomen, vruchten, bloemen sterven af, om weer plaats te maken voor nieuwe bloei en kleur. Deze periode van dorheid; de natte en grauwe natuur, maakt straks plaats voor nieuwe geuren en kleuren!

Dat is dan ook wat ik jou wens voor dit jaar: dat jouw donkere momenten ook een deurtje zullen zijn naar iets nieuws, naar licht, naar bloei. Ik hoop dat je daar een beetje op kunt vertrouwen?

Read more