Buitenmens Coaching

Blogs




Kom tevoorschijn!

"Ik heb vaak de gedachte dat ik een soort tweederangsburger ben; ik ben nét niet leuk, hip, interessant of....genoeg"

Is dit een gedachte die jij ook over jezelf hebt? Het goede nieuws voor jou is dat je niet de enige bent. Heel veel vrouwen, maar ook mannen, worstelen hiermee! Tegelijkertijd is dit natuurlijk vreselijk triest. Want vanuit deze overtuiging komt gedrag voort waardoor jij niet tot je recht komt.

Je gaat je als het ware verstoppen.

Dat zie je terug in de keuzes die je maakt: hoe kleed jij je, hoeveel aandacht gun jij jezelf, durf je aan nieuwe uitdagingen te beginnen, welke lichaamshouding heb je...en ga zo nog maar even door!

Ik weet zelf ook heel goed hoe het is om vanuit die overtuiging te leven.

Ik ontdekte dat mijn overtuigingen over mezelf niet gebaseerd waren op de waarheid! Laatst las ik ergens:

'De gedachten die je denkt dat anderen over jou hebben, die heb je zelf'. In de roos wat mij betreft.

Ik geloof dat onze Maker jou heeft gemaakt om tot jouw bestemming te komen just the way you are! En dat het letterlijk en figuurlijk zonde is als je dat niet erkent en jezelf blijft verstoppen.

Kom tevoorschijn! Loop rechtop! Durf eens op te vallen, kijk de ander aan, kies tóch voor die opleiding, ga wél naar dat feestje.....Neem je overtuigingen die je over jezelf hebt eens onder de loep en misschien kun je je iets bewuster worden van welke grote en kleine keuzes jij allemaal maakt vanuit de deze overtuigingen.

Geen 1, 2, 3 klaar kunstje, maar een soms taai, maar meestal heel rijk en bevrijdend proces. Go for it; je bent het waard!

En mocht je hier wat hulp bij kunnen gebruiken; be my guest. Welkom.

Read more

Quarantraite

Je hebt een keuze!

Nederland gaat weer meer en meer open. Yes! De vrijheid keert terug, de terrassen stromen weer vol en de natuurgebieden weer leeg……Ik ben veel in de bossen in en rondom Otterlo. Daar zijn er in ieder geval een heleboel mensen die ervoor kiezen op een terras te zitten ipv in de natuur te zijn. Ik kan hier mijn wenkbrauw voor optrekken…maar vind het heerlijk dat er weer meer stilte is.

Die hang naar stilte heb ik van mijn lieve vader meegekregen. Hij had een unieke wending in zijn carrière: de eerste 25 jaar van zijn werkende leven heeft hij zich met hart en ziel ingezet tussen de herrie, gekkigheid en creativiteit voor het christelijk jongerenwerk . Daarna volgde een opvallende ommezwaai: hij richtte een retraitecentrum op, waar stilte de boventoon voerde. Er waren geen ‘conferenties’ meer, maar ‘vieringen’. Geen massa dansende jongeren op rockmuziek, maar een klein clubje mensen geknield in een kapel, luisterend naar gregoriaanse muziek. Van beide kanten heb ik volop meegenoten trouwens.

Het afgelopen jaar hoorde ik veel om me heen dat, hoe irritant en wrang alle maatregelen ook konden zijn, het voor velen van ons ook iets bracht waar we zo naar snakten: RUST. We ontdekten dat het wegvallen van veel activiteiten zorgde voor een opgeruimd brein, meer energie, meer beweging , family time en last but not least: we ontdekten de natuur.

Toen ik hoorde dat mijn zoon corona had en we allemaal 10 dagen (ja dat was nog in het 10 dagen tijdperk) in quarantaine moesten, vloog het me aan. “Ik ben een vrijbuiter; stop mij niet in een doos met 3 mannenpubers, help!”

Maaarrrr….dat verliep dus gans anders dan ik had gedacht! Er viel een last van mijn schouders merkte ik: ik hoefde even heel weinig. De druk viel weg. Ook mijn zoons deden het wonderwel goed in deze prikkelloze omstandigheden. De sfeer was goed, ik zorgde voor goed voer (ja dat moet echt zo’n week) en ik merkte dat ik ineens makkelijker echt kon luisteren naar hen. Toen ik mijn moeder aan de telefoon had en ik mijn optimistische stemming verklaarde zei ze aan het eind van het gesprek: “Nou, geniet nog maar van je quarantraite”. Subliem bedacht! Ja dat was het eigenlijk. Een opgelegde retraite in een klein wereldje waar ruimte was om mijn hoofd (en mijn ziel?)tot bedaren te brengen.

Eerlijk is eerlijk; zoals een reguliere retraite een begin en een einde heeft, was het einde van deze quarantraite ook welkom. Nu we weer meer mogelijkheden, maar ook meer prikkels, meer ‘verplichtingen’ krijgen, wil ik goed beseffen dat ik een KEUZE heb. Ik hoef niet voor me te laten bepalen hoeveel activiteiten ik met wie allemaal plan, dit kan ik gewoon zelf reguleren! Ik wil heel graag deze les vasthouden en vorm geven door het door te laten schemeren in mijn agenda. Vrijheid is een groot goed, maar soms moet je jezelf misschien even een quarantraite opleggen. Zomaar een paar dagen wat minder prikkels, meer tijd voor je liefsten en opnieuw beseffen wat een druk we onszelf opleggen en wat een Godsgeschenk die vrijheid eigenlijk is. Yes we can!


Read more

Eigen weg

Heej jij! Wist je dat wij vrouwen heel veel met elkaar bezig zijn? We willen zelfs vaak graag zijn zoals die ander. Want die heeft zo'n aantrekkelijk leven; heeft leuke kleding, veel sociale contacten, krijgt altijd veel aandacht, weet altijd alles zo goed, zo zelfverzekerd....Maar wist je dat jij op je mooist bent als je jij bent? Dat je bent gemaakt om je EIGEN WEG te gaan? Het scheelt een boel energie om je niet op die ander te focussen maar te leren houden van en investeren in je eigen weg. De bijbel zegt in psalm 25: "Hij zal de beste weg die men maar kiezen kan, tonen aan hen die zich in afhankelijkheid tot Hem richten" Is dat geen prachtige belofte! En dat is voor jou écht een ander pad dan voor die ander. Jouw weg is de enige weg die je hoeft te bewandelen. Met alle hobbels en kuilen. Met alle mooie views en leermomenten. Enjoy!

Read more

Genadig naar jezelf leren kijken

Genade...een begrip waar ik mee opgegroeid ben vanuit mijn christelijke opvoeding. En nog steeds is het onlosmakelijk verbonden met het grote geduld dat God met me heeft. De wetenschap dat ik bij Hem altijd weer op mag staan. Maar sinds een tijdje heeft het nog meer waarde voor mij gekregen. Ik besefte namelijk dat ik totaal niet genadig naar mezelf keek! Ik had er veel last van, iedere keer als ik een fout maakte of te maken had met afwijzing. Het drong diep tot me door hoe bevrijdend het zou zijn als ik ook wat meer geduld met mezelf zou hebben en wat vergevingsgezinder zou worden naar mezelf toe! Met kleine stapjes en met vallen en opstaan ben ik dit aan het leren. Ik kan wel zeggen : ik kan jullie dit allemaal aanraden! Het werkt bevrijdend en zorgt ook voor een beweging naar buiten toe: ik voel meer geduld naar anderen toe. Wauw. Dus mocht je vandaag je werk niet af krijgen, weer teveel snoepen, iets te lang netflixen of te kribbig tegen je kids doen...relax; morgen is er weer een dag!

Read more

Facing the storm

Daar stonden we dan.....onze laarzen in het zand, overweldigd door het loeien van de wind, het water dat tegen de keien beukte en de regen die in ons gezicht sloeg....een magisch moment als je het mij vraagt......Niet lang geleden gebeurde er iets waardoor alles op zijn kop werd gezet. Voor haar een hele stormachtige periode. Als hulpverlener kan ik de storm niet laten verdwijnen, al zou ik dat soms zó graag willen! Maar zou ze hiermee écht geholpen zijn? Ik denk alleen op korte termijn. Wel kan ik helpen haar sterker te maken, zodat zij rechtop kan blijven staan, door te kijken naar welke krachtige eigenschappen en hulpbronnen ze heeft, die zij als anker kan gebruiken, ook bij de stormen die er nog zullen komen. Haar helpen erop te vertrouwen dat ook deze storm voorbij gaat...

Samen hebben we ons toen heel bewust naar de wind en regen toe gekeerd.....Kiezen om stormen in je leven in de ogen te durven kijken vergt moed. Ontdekken dat je kunt blijven staan, ondanks alles...dat geeft hoop! Welke stormen heb jij al doorstaan, of misschien zit je er middenin? Hoe blijf jij staande? Wat is jouw anker?

Read more